วันนี้เป็นวันวิสาขบูชา วันสำคัญของโลก เป็นวันที่พระพุทธเจ้าประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน
พระพุทธเจ้าประสูติที่สวนลุมพินีวัน  เมื่อวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 หรือเดือนวิสาขะ เมื่อ 80 ปีก่อนพุทธศักราช
ตรัสรู้ที่อุรุเวลาเสนานิคม แคว้นมคธ เมื่อวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือนวิสาขะเช่นกัน ก่อนพุทธศักราช 45 ปี
และเสด็จดับขันธปรินิพพานที่สาลวโนทยานของมัลลกษัตริย์ กรุงกุสินารา แคว้นมัลละ เมื่อวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือนวิสาขะเช่นเดียวกัน ก่อนพุทธศักราช 1 ปี วันนี้พุทธศาสนกาลดำรงมาถึงปีที่ 2554 แล้ว
หลักธรรมในวันวิสาขบูชาที่พุทธศาสนิกชนควรยึดถือและปฏิบัติในชีวิตประจำวัน คือ อริยสัจ 4 หรือความจริง 4 ประการ ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ในวันวิสาขบูชานี้ ประกอบด้วย
ทุกข์ คือปัญหาของชีวิต ที่เกิดกับการเกิด แก่ เจ็บ ตาย ของมนุษย์ทุกผู้ทุกนาม
สมุทัย คือต้นเหตุแห่งปัญหา หรือสาเหตุการเกิดทุกข์ มีต้นเหตุจากตัณหา ความอยากได้ไม่มีที่สิ้นสุด
นิโรธคือความดับทุกข์ สามารถดับกิเลส ตัณหาออกไปได้
มรรค คือหนทางที่นำไปสู่การดับทุกข์เพื่อแก้ปัญหาให้บรรลุเป้าหมายตามต้องการ
หนทางคือ มรรค มีองค์ 8 ประกอบด้วย 1.สัมมาทิฏฐิ ความเห็นชอบ 2.สัมมาสังกัปปะ ความดำริชอบ 3.สัมมาวาจา เจรจาชอบ 4.สัมมากัมมันตะ ทำการงานชอบ 5.สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีพชอบ 6.สัมมาวายามะ พยายามชอบ 7.สัมมาสติ ระลึกชอบ และ 8.สัมมาสมาธิ ตั้งใจชอบ
     ขอพุทธศาสนิกชนทั้งปวงจงพบหนทางแห่งการดับทุกข์เทอญ...

......มีใจความว่า พระปุตถินทายกัตเถระ ท่านได้บวชในศาสนาของพระสมณโคดมบรมศาสดาของเรา  ท่านได้บำเพ็ญเพียรเรียนวิปัสสนาจนสำเร็จพระอรหันต์ประกอบด้วยอภิญญา ๖ เชี่ยวชาญนัก เมื่อพระผู้เป็นเจ้าได้บรรลุพระอรหันต์แล้ว วันหนึ่งนั่งอยู่ในที่สงัด พระเถระเจ้าได้ระลึกถึงปุพพกรรมที่ทำให้ได้บรรลุถึงอรหัตตผล เพราะเหตุกุศลผลบุญอะไรที่ตนได้กระทำไว้ในชาติปางก่อน จึงได้เสวยวิมุตติสุขถึงเพียงนี้
 พระเถระเจ้าก็ทราบชัดโดยทิพจักขุญาณ แต่เมื่อมีความประสงค์จะ แสดงถึงผลบุญ
จะได้เป็นประโยชน์แก่พุทธบริษัทต่อไปในภาคหน้า จึงได้ลุกจากอาสนะไปสู่ที่บริษัท
ทั้ง ๔ แล้วกล่าวว่า วิปสฺสิสฺส ภควโต ดังนี้เป็นอาทิความว่า ดูกรพุทธบริษัททั้งหลายเมื่อครั้งศาสนาพระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้า อาตมาได้กำเนิดเกิดเป็นบุรุษผู้หนึ่งมีจิตเลื่อมใสในพระศาสนา  วันหนึ่งอาตมาได้ออกจากบ้านไปสู่อาราม ได้ทัศนาเห็นต้นไม้ศรีมหาโพธิ์เศร้าหมอง
รกปกคลุมไปด้วยหญ้าและใบไม้ จึงได้ชำระถากถางหญ้า และปัดกวาดใบไม้ให้สะอาด แล้วขนทรายมาเกลี่ยทำให้เสมอ ทำเป็นแท่นที่ใต้ต้นศรีมหาโพธิ์นั้น แล้วตบแต่งประดับประดาด้วยดอกไม้ของหอม ดูแล้วเป็นที่รื่นรมย์ เมื่อกระทำแล้วมีความปีติยินดียิ่งนัก
 ครั้นเมื่อถึงมรณะสมัยใกล้จะทำกาลกิริยาตายจิตก็ระลึกถึงกุศลที่ตนได้ทำการปัดกวาด ชำระ และก่อแท่นที่ต้นศรีมหาโพธิ์ ครั้นตายแล้วก็ไปอุบัติในชั้นดุสิตเสวยทิพยมานทอง มีหมู่นางเทพอัปสรแวดล้อมเป็นบริวาร ครั้นจุติจากเทวโลกได้มาถือกำเนิดในมนุษย์โลก เป็นพระเจ้าจักรพรรดิราช ได้ท่องเที่ยวอยู่ในสังสารวัฏฏ์มาจนถึงศาสนาแห่งพระสมณโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า อาตมาได้เกิดในตระกูลเศรษฐี ครั้นเจริญวัยขึ้นก็ออกบวชในพระพุทธศาสนา เจริญวิปัสสนาไม่นานนักก็ได้บรรลุพระอรหันต์ ก็เพราะบุญกุศลที่ได้ปลูกต้นไม้ศรีมหาโพธิ์นี้ก่อพระแท่นนั้น เป็นปฐมเหตุดังนี้เป็นต้น
เมื่อจบพระธรรมเทศนาลงแล้ว พุทธบริษัททั้งหลาย ก็มีความยินดีในธรรมภาษิตที่พระเถระเจ้าแสดงเป็นยิ่งนัก